از بیشه های خرم و آرام دوردست، آوای دلکش پریان می رسد به گوش

در خلوت و صفای دیار فرشتگان، جنگل میان دامن شب آرمیده است

زیبایی و شکوه دل انگیز نوبهار؛ بر آن دیار دامن رحمت کشیده است

گم کرده ره کبوتر افسونگر نسیم، بوی بهشت گم شده ای می کشد به دوش

از اوج آسمان دل افروز و تابناک، افتاده ماه در دل دریای بیکران

آنگونه دل فریب، که تا سینهء افق، پیدا به هر نگاه: دو ماه و دو آسمان