غوغای عشق و مستی و شور و نشاط را، با خنده های شوق به افلاک برده اند

از اوج آسمان دل افروز و تابناک، افتاده ماه در دل دریای بیکران

آنگونه دل فریب، که تا سینهء افق، پیدا به هر نگاه: دو ماه و دو آسمان

هنگامه ای ست در دل شب، دختران گل، گیسو به دست باد بهاری سپرده اند

امشب در این دیار بهشتی به کام دل، شاعر نهاده لب به لب ماه طلعتی

هر گوشه اختران کشیده به تماشا سر، بزم محبت است و بهشتی حکایتی

لب تشنگان عشق، پس از سال ها فراق؛ در گوش جان حکایت ناگفته گفته اند