آتشی بود که دامان می زد

نسترن، خفته و دزدانه، نسیم

بوسه بر پیکر جانان می زد

لاله گون چهره ء آن خفته به ناز

نرگس از دور تماشا می کرد

دختر صبح به دامان افق،