من به ویرانه های دل چون بوم، روزگاری ست های و هو دارم

در دل خسته ام چه می گذرد؟ این چه شوری ست باز در سر من؟

باز از جان من چه می خواهند، برگ های سپید دفتر من؟

ناله ای دردناک و روح گداز بر سر گور آرزو دارم

این خطوط سیاه سر در گم؛ دل من، روح من، روان من است

آن چه از عشق او رقم زده ام، شیره جان ناتوان من است