که در سینه دلی بیدادگر داشت!

دل زیباپرست من ز معشوق

تمنای نگاهی مختصر داشت

نگاهش آسمانی بود و افسوس

پر پروانه ای را سوخت این شمع

که جانان را ز جان محبوب تر داشت

به پایش شاعری افتاد و جان داد