ای امید آتشین، با گریه خاموشت کنم

چون به کام دل نشد، دستی در آغوشت کنم

می روم تا در غبار غم فراموشت کنم

سر در آغوش پشیمانی گذارم تا تو را

ای دل از این شام ظلمت گر سلامت بگذری،

صبح روشن را غلام حلقه در گوشت کنم

بعد از این ، ای بی نصیب از مستی جام مراد!