ای چنگ غم، که از تو به جز ناله برنخاست، راهی بزن که ناله از این بیشتر کنی

ای دل، چنان بنال که آن ماه نازنین؛ آگه شود ز رنج من و عشق پاک من

هر چند بسته مرگ، کمر بر هلاک من

ای شعر من، بگو که جدایی چه می کند، کاری بکن که در دل سنگش اثر کنی

ای آسمان، به سوز دل من گواه باش؛ کز دست غم به کوه و بیابان گریختم

داری خبر که شب همه شب دور از آن نگاه، مانند شمع سوختم و اشک ریختم

ای روشنان عالم بالا، ستاره ها، رحمی به حال عاشق خونین جگر کنید