یا جان من ز من بستانید بی درنگ، یا پا فرا نهید و خدا را خبر کنید

ای آسمان، به سوز دل من گواه باش؛ کز دست غم به کوه و بیابان گریختم

داری خبر که شب همه شب دور از آن نگاه، مانند شمع سوختم و اشک ریختم

ای روشنان عالم بالا، ستاره ها، رحمی به حال عاشق خونین جگر کنید

آری، مگر خدا به دل اندازدش که من، زین آه و ناله راه به جایی نمی برم

جز ناله ای تلخ نریزد ز ساز من، از حال دل اگر سخنی بر لب آورم

آخر اگر پرستش او شد گناه من، عذر گناه من، همه، چشمان مست اوست