و گر از هر گلش جوشد بهاری؛ بهاری از تو زیباتر نیارد.

بهارم، دخترم، نوروز آمد، تبسم بر رخ مردم کند گل

تماشا کن تبسم های او را؛ تبسم کن که خود را گم کند گل

بهارم، دخترم، دست طبیعت، اگر از ابرها گوهر ببارد؛

بهارم، دخترم، چون خنده صبح، امیدی می دمد درخنده تو.

به چشم خویشتن می بینم از دور؛ بهار دلکش آینده تو.