تو زهری، زهر گرم سینه سوزی، تو شیرینی، که شور هستی از توست.

ترا من زهر شیرین خوانم ای عشق، که نامی خوش تر از اینت ندانم.

وگر هر لحظه رنگی تازه گیری، به غیر از « زهر شیرینت » نخوانم.

شراب جام خورشیدی، که جان را، نشاط از تو، غم از تو، مستی از توست.

به آسانی، مرا از من ربودی، درون کوره ی غم آزمودی

دلت آخر به سرگردانیم سوخت، نگاهم را به زیبایی گشودی