اگر مرگم به نامردی نگیرد؛ مرا مهر تو در دل جاودانی است.

ولی ما دل به او بستیم و دیدیم، که این زهر است، اما! نوشداروست...!

چه غم دارم که این زهر تب آلود، تنم را در جدایی می گدازد

از آن شادم که در هنگامه درد؛ غمی شیرین دلم را می نوازد.

وگر عمرم به ناکامی سرآید؛ ترا دارم که؛ مرگم زندگانی است.