بیا به خاک بلا دیده ای بیندیشیم

*

پدر، غم تو مرا رنج میدهد، اما

غم بزرگتری می کند هلاک مرا:

که ناله می چکد از برق تازیانه در او

به خانه های خراب

به کومه های خموش