طبع تو آنجا که پر گیرد به اوج

داروی غم های من شعر تو بود

ای ز جام شعر تو شیراز مست

پیش حافظ بینمت جامی به دست

می زند دریا در آغوش تو موج

پیش این آزرده جان بسته به لب

شکوه از شیراز کردی ای عجب