پیش این آزرده جان بسته به لب

پیش حافظ بینمت جامی به دست

طبع تو آنجا که پر گیرد به اوج

می زند دریا در آغوش تو موج

شکوه از شیراز کردی ای عجب

گرچه ما در این چمن بیگانه ایم

قول تو چون بودم در ویرانه ایم