تو نیستی که ببینی، دل رمیدهء من

تو نیستی که ببینی، چگونه، دور از تو

به روی هرچه دیرن خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده است

به جز تو، یاد همه چیز را رهاکرده است.

غروب هایغریب

در این رواق نیاز