به جز تو، یاد همه چیز را رهاکرده است.

به روی هرچه دیرن خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده است

تو نیستی که ببینی، دل رمیدهء من

غروب هایغریب

در این رواق نیاز

پرنده ساکت و غمگین،