پاشویه ها خراب شکسته،

با منتهای شوق دهان باز می کند!

هر چند،

دیوار آبدان، خزه بسته

وان راکد فسرده درین روزگار تلخ،

دیگر به خاکشیر نشسته!

این آبدان اگر نه بلورین،