که روزی چشمه جوشان شادی بود و،

تو با آن چهرهء افروخته از آتش غیرت،

که در چشمان من والاتر از صد جام جمشید است،

تو با چشمان غم باری،

اینک حسرت و افسوس، بر آن

سایه افکنده ست خواهی رفت.

و اشک من تو را بدرورد خواهد گفت!