برگ گل بود آن چه می افشاند بر ما یا غزل

شورها می ریخت از شهناز او

در شب تاریک دوران، بی گمان

چلچراغی بود هر آواز او

عاشق سرگشته در کویش «من، از روز ازل»

لطف را آموخته، چون دفتر گل از «صبا»

مرحبا ای آشنا ی حسن خوبان ، مرحبا