دو سرخی برون زاید از آفتاب

که دریا غمش را به خون می نوشت

جمال جهان را تماشا خوش است

تماشای خورشید و دریا خوش است

که دریا از آن می شود سرخ ناب

شگفتا دو سرخی، حیات و عدم

یکی سرخ شادی یکی سرخ غم!