مصرع دوم · شماره 2تا اشارات نظر نامه رسان من و توستشاعرسایهاثرزبان نگاهقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1نشود فاش کسی آنچه میان من و توست#2تا اشارات نظر نامه رسان من و توستانتخابشده3گوش کن با لب خاموش سخن می گویم#4پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست#5روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید#دربارهٔ این سطرسطر شماره 2 از «زبان نگاه» است.سطر پیشیننشود فاش کسی آنچه میان من و توست→سطر بعدیگوش کن با لب خاموش سخن می گویم←