مصرع دوم · شماره 4وین زمزمه ی شبانه از توستشاعرسایهاثربهانهقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1ای عشق همه بهانه از توست#2من خامشم این ترانه از توست#3آن بانگ بلند صبحگاهی#4وین زمزمه ی شبانه از توستانتخابشده5من انده خویش را ندانم#6این گریه ی بی بهانه از توست#7ای آتش جان پاکبازان#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «بهانه» است.سطر پیشینآن بانگ بلند صبحگاهی→سطر بعدیمن انده خویش را ندانم←