مصرع دوم · شماره 6این گریه ی بی بهانه از توستشاعرسایهاثربهانهقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.3آن بانگ بلند صبحگاهی#4وین زمزمه ی شبانه از توست#5من انده خویش را ندانم#6این گریه ی بی بهانه از توستانتخابشده7ای آتش جان پاکبازان#8در خرمن من زبانه از توست#9افسون شده ی تو را زبان نیست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 6 از «بهانه» است.سطر پیشینمن انده خویش را ندانم→سطر بعدیای آتش جان پاکبازان←