مصرع نخست · شماره 5من انده خویش را ندانمشاعرسایهاثربهانهقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.2من خامشم این ترانه از توست#3آن بانگ بلند صبحگاهی#4وین زمزمه ی شبانه از توست#5من انده خویش را ندانمانتخابشده6این گریه ی بی بهانه از توست#7ای آتش جان پاکبازان#8در خرمن من زبانه از توست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 5 از «بهانه» است.سطر پیشینوین زمزمه ی شبانه از توست→سطر بعدیاین گریه ی بی بهانه از توست←