خموش سایه که فریاد بلبل از خامی ست

تو را نصیب همین بس که کوهکن باشی

ز چاه غصه رهایی نباشدت، هر چند

به حسن یوسف و تدبیر تهمتن باشی

چو شمع سوخته آن به که بی سخن باشی