زهی سایه ی اقبال کزو بر سر ما بود

بدین تشنه بگویید که آن آب بقا رفت

سر راه نشستیم و نشستیم و شب افتاد

بپرسید، بپرسید که آن ماه کجا رفت

سر و سایه مخواهید که آن فر هما رفت