چون توان زیست چنین دل نگران ای ساقی

تا سرانجام دل خون شده چون خواهد بود

سرنوشتی ز خط جام بخوان ای ساقی

دور کجدار و مریز است و دلم می لرزد

نه دلی ماند و نه دینی ز پی غارت عشق

آه ازین فتنه که برخاست، امان ای ساقی

رستمی بر سر سهراب یلی می گرید