مصرع دوم · شماره 10من به هیچ آیه و افسون دل ازو برنکنمشاعرسایهاثرراهزنقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.7باش تا یوسفم از چاه بر آید بر گاه#8کاورد روشنی دیده از آن پیرهنم#9نتوان عشق فرزانه به افسانه فریفت#10من به هیچ آیه و افسون دل ازو برنکنمانتخابشده11نه چراغی ست دل من که به بادی میرد#12دم به دم تازه شود آتش عشق گهنم#13برس ای موکب نوروز خوش آوازه که باز#دربارهٔ این سطرسطر شماره 10 از «راهزن» است.سطر پیشیننتوان عشق فرزانه به افسانه فریفت→سطر بعدینه چراغی ست دل من که به بادی میرد←