ز دیده پرتو عشق ار برون زند چه کنم

نیام زند لبت جان بوسه خواه من است

نگاه کن به نیازی که در نگاه من است

دلی چو آینه دارم همین گناه من است

بماند آن که به امید راه توشه رود

منم که ذوق جمال تو زاد راه من است