هزار نکته ی باریک تر ز مو اینجاست

نه چشم و دل که فرومانده در گریبانت

که روح شیفته ی آن دو مصرع شیواست

نگاه من ز میانت فرو نمی آید

حریف وسعت عشق تو سینه ی سایه ست

چو آفتاب که آیینه دار او دریاست