گرچه آتش همه شب در تن داشت

همدم و همدل و همرازم بود

گرم می سوخت و می ساخت چو من

مستی خویش همی باخت چو من

نه فغان داشت و نه شیون داشت

گرچه می داد سر خویش به باد

خنده می کرد و به پا می استاد