کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 12

خنده می کرد و به پا می استاد

چهرهٔ سایهشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 9

    گرچه آتش همه شب در تن داشت

    #
  2. 10

    نه فغان داشت و نه شیون داشت

    #
  3. 11

    گرچه می داد سر خویش به باد

    #
  4. 12

    خنده می کرد و به پا می استاد

    انتخاب‌شده
  5. 13

    تا سحر سوختنی چون من داشت

    #
  6. 14

    شب تاریک مرا روشن داشت

    #
  7. 15

    همه شب سوخت و آواز نکرد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 12 از «شمع و سایه» است.