آشنای همه وتنهایی

همه بر چشم تو سوزن گشتند

با همه خلق جهان یار شدند

چون رسیدند به تو مار شدند

راستی را تو مگر عنقایی

شمع اشکی دو بیفشاند و بمرد

روشنایی بشد و سایه ببرد