سطر مستقل · شماره 6شایسته ستایش و تکریم آدمی ستشاعرسایهاثرزمینقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.3بس نکته های نغز و سخنهای پرنگار#4گفتند در ستابش این گنبد کبود#5اما زمین که بیشتر از هر چه در جهان#6شایسته ستایش و تکریم آدمی ستانتخابشده7گمنام و ناشناخته و بی سپاس ماند#8ای مادر ای زمین#9امروز این منم که ستایشگر توام#دربارهٔ این سطرسطر شماره 6 از «زمین» است.سطر پیشیناما زمین که بیشتر از هر چه در جهان→سطر بعدیگمنام و ناشناخته و بی سپاس ماند←