سطر مستقل · شماره 7گمنام و ناشناخته و بی سپاس ماندشاعرسایهاثرزمینقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.4گفتند در ستابش این گنبد کبود#5اما زمین که بیشتر از هر چه در جهان#6شایسته ستایش و تکریم آدمی ست#7گمنام و ناشناخته و بی سپاس ماندانتخابشده8ای مادر ای زمین#9امروز این منم که ستایشگر توام#10از توست ریشه و رگ و خون و خروش من#دربارهٔ این سطرسطر شماره 7 از «زمین» است.سطر پیشینشایسته ستایش و تکریم آدمی ست→سطر بعدیای مادر ای زمین←