سطر مستقل · شماره 44به پای او دمی ست این درنگ درد و رنجشاعرسایهاثرزندگیقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.41چنان نشسته کوه درکمین دره های این غروب تنگ#42زمان بی کرانه را#43تو با شمار گام عمر ما مسنج#44به پای او دمی ست این درنگ درد و رنجانتخابشده45به سان رود#46که در نشیب دره سر به سنگ می زند#47رونده باش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 44 از «زندگی» است.سطر پیشینتو با شمار گام عمر ما مسنج→سطر بعدیبه سان رود←