پر ز عطش ریشه های زنده سرکش

بستر بس جویبارهای روان است

در دل گسترده اش چو ابر گرانبار

اشک زلال هزار چشمه نهان است

چنگ فرو می برند در جگر خاک

قلب زمین می زند ز جنبش رستن

با تپش پر شتاب خون طربناک