سطر مستقل · شماره 14بستر بس جویبارهای روان استشاعرسایهاثرپردگیقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11خاک نفس می کشد هنوز تو گویی#12در نفسش بوی باغ های شکفته ست#13سینه این خاک خشک سوخته حاصل#14بستر بس جویبارهای روان استانتخابشده15در دل گسترده اش چو ابر گرانبار#16اشک زلال هزار چشمه نهان است#17پر ز عطش ریشه های زنده سرکش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «پردگی» است.سطر پیشینسینه این خاک خشک سوخته حاصل→سطر بعدیدر دل گسترده اش چو ابر گرانبار←