در دل هر دانه ای ز شوق شکفتن

چنگ فرو می برند در جگر خاک

قلب زمین می زند ز جنبش رستن

با تپش پر شتاب خون طربناک

رقص دلاویز ناز می شود آغاز

گویی در باغ آفتابی جانش

آمده ناگه هزار مرغ به پرواز