رقص دلاویز ناز می شود آغاز

قلب زمین می زند ز جنبش رستن

با تپش پر شتاب خون طربناک

در دل هر دانه ای ز شوق شکفتن

گویی در باغ آفتابی جانش

آمده ناگه هزار مرغ به پرواز

راه گشایان بذرهایی نهانی