در وادی خیال مرا مست می دواند

بگرفت دست من

وان آرزوی گم شده بی نام و بی نشان

در دورگاه دیده ی من جلوه می نمود

وز خویش می ربود

از دور می فریفت دل تشنه ی مرا

چون بحر موج می زد و لرزان چو آب بود