آه گوشم شده کر یا که زبانم شده لال ؟

خواب می آید و در چشم نمی یابد راه :

یک طرف اشک رهش بسته و یک سوی خیال

نشنوم ناله ی خود را دگر از مستی درد

چشم ها دوخته بر بستر من سحر آمیز

خواب بر سقف نشسته ست چو جادوی سیاه

آه از خویش تهی می شوم آرام آرام