ناگهان می پرم از خواب ، گشاده آغوش

آه از خویش تهی می شوم آرام آرام

می گریزد نفس خسته ام از سینه چو آه

... بانگ بر می زنم از شوق که " آنا ... آنا ... "

می شود باز دو دست من و .... می افتد سست

هیچ کس نیست ، به جز شب که سیاه است و خاموش