ز چشمی که نتوانم آن را شناخت

در آن پر فسون چشم راز آشیان

تو گویی نهفته ست در آن دو چشم

نواهای خاموش سرگشتگان

به سویم فرستاده آید نگاه

تو گویی که آن نغمه ی موسقی ست

که خاموش مانده ست از دیرگاه