تو گویی که آن نغمه ی موسقی ست

نواهای خاموش سرگشتگان

ز چشمی که نتوانم آن را شناخت

به سویم فرستاده آید نگاه

که خاموش مانده ست از دیرگاه

از آن دور این یار بیگانه کیست

که دزدیده در روی من بنگرد ؟