که دزدیده در روی من بنگرد ؟

تو گویی که آن نغمه ی موسقی ست

که خاموش مانده ست از دیرگاه

از آن دور این یار بیگانه کیست

چو مهتاب پاییز غمنگین و سرد

که بر روی زرد چمن بنگرد

به سوی من آید نگاهی ز دور