راحت جان نیست ، عشق نیست ، وفا نیست

غمزده ، چون ماهتاب آخر پاییز

دوخته بر روی من نگاه غم انگیز

دیگر در خنده اش امید و صفا نیست

دیگر این خنده نیست نغز و دلاویز !

می نگرم در خیال و می شنوم باز

می رود و می دهد به گوش من آواز :