چشم تو زیر سایه ی مژگان چه ناز داشت !

آن شب که بوی زلف تو با بوسه ی نسیم

مستانه سر به سینه ی مهتاب می گذاشت

با خنده ای که روی لبت رنگ می نهفت

در باغ دل شکفت گل تازه ی امید

کز چشمه ی نگاه تو باران مهر ریخت

پیچید بوی زلف تو در باغ جان من