خنده ی تلخی به لب آورد و گفت :

- " ناله ی زنجیرها بر دست من ! "

گفتمش :

-" آنگه که از هم بگسلند ... "

- " آرزویی دلکش است اما دریغ !

بخت شورم ره برین امید بست

وان طلایی زورق خورشید را