مرا همشیره است اندیشه تو

که از هر پاره بلبل می توان کرد

تو قاف قندی و من لام لب تلخ

ز قاف و لام ما قل می توان کرد

از این شیره بسی مل می توان کرد

رهی دورست و جان من پیاده

ولی دل را چو دلدل می توان کرد